Cuma, Eylül 9, 2009 - YALAN GEMİSİ

YALAN  GEMİSİ 

Uzun solukla sürüyor sessizliği

Dolunay ışığının altında ki sevdanın

Hızlı akan rüzgara karşı direnerek

Ve bu yolculukta çaresiz büyüyor umut

Umut karanlıkta gebe

Bu gebeliği paklayacak yer

Dolunay ışığı vuran bir nehir

Yalanla akan nehrin

Balıkları da ihanetle yoldaştır

Ve düşmüşken bu nehre

Kağıttan bir gemi gibi

Suya bulanmadan yüzmeye çalışır

En büyük yalanı kendine söyleyip

Tersine doğru yüzerek

Sıyrılmaya çalıştığı bu zehirden

Belki biraz arınmak için bu çabaları

Karaya doğrudur bu yüzden son çırpınışları

Pazartesi, Ağustos 14, 2009 - SİYAH RÜZGAR

Pazar, August 2, 2009 - KUMBARA KIRIKLARI

Kırpma gözlerini
Uzun uzun bakıyorsam
İnan gücüm olmadığından kaybolmalarına
Zaman durmuyor artık
Günler karanlığı dost edinmişken
Ben hesabını yapamadığım sevdamın
Bozukluklarını biriktiriyorum kumbaramda
Sığmaz oldu artık hayaller
Anahtarı yok
Tek çaresi kırıp atmak
Sabrın doldurduğu kumbaranın
Umarsız sonunu bilmenin 

Kırpma gözlerini
Tekrar yaşayacağımı bile bile bekliyorum
Sensizliğin yine de senden olmasını
Bir anlık gözlerinle gülüşünün dansını yakalamak
Aylarca bekleyen hayallerimin tek tesellisi
Ve sen artık gidiyorum dediğinde
Tek paylaştığımız o dans kalacak
Kumbaranın kırık parçalarında

                                             Okay / Her kaçış bir kabüllenmeyi getirir sonunda.

Salı, Mayıse 30, 2009 - VEEEE İSTANBULLLLL....

YİNE BİR İSTANBUL GEZİNTİSİ... YİNE KARMAŞALAR... YİNE KARARLAR... YİNE DUYGULAR... NE ÇOK KARARLAR ALDIM, NE ÇOK KARARLARI ATTIM BİR BİLSENİZ...  BU RESİMLER SADECE İSTANBUL GEZİNTİSİNİN İLK 5 SAATİ İÇİNDE ÇEKİLENLER, DAHA SONRASINDA MALESEF FOTOĞRAF MAKİNESİ MAĞDURUYUM... ONLAR ZİHNİMDE KALDI. NE Mİ VARDI? BOĞAZDA BALIK, BÜYÜK ADA TURU VE HEPSİNDEN ÖNEMLİSİ SOYLUK AİLESİ... ;) HER ZAMAN YAPTIĞIM GİBİ İSTANBULUN BİR GÜNÜNÜ KENDİMLE BİR GÜNÜMÜ SOYLUK AİLESİYLE GEÇİRDİM.  KENDİMLE GEÇİRDİĞİM BİR GÜNDE İSE İHTİYACIM OLAN YALNIZLIKTI (işte bu yüzden görüşmek isteyipte görüşmediğim arkadaşların affına sığınıyorum... ;) onlar bilirler kendilerini ve anlarlar beni.) SOYLUK AİLESİYLE GEÇİRDİĞİM BİR GÜNDE İSE İHTİYACIM OLAN DOSTLUKLARIYDI. (ki bunu da her zaman sağladılar.) VE SELİNCİİİİİK. HER GEÇEN GÜN DATLI BİR KIZ OLUYOR. EŞŞEK SIPASI.


                                                                                                             Okay /


  
 

Cuma, Mayıse 12, 2009 - GECEYE İNAT

Cuma, Mayıse 5, 2009 - SON RÜYA

Her ışığın bir ömrü var fani dünyada
Işık olduğunu kabullendiğim gibi
Sönmen gerektiğini de kabulleniyorum
Ben gözlerimi kapadım
-ki bir süredir rüyadayım, bilmeden
Bu arada sen söndür ışıklarını
Asıl kabus uyanınca başlayacak
Biliyorum ben

                                          Okay /

Salı, Nisan 19, 2009 - DENİZİN BİLDİKLERİ

Ah deniz sevdam
Ben önce sana varmalıyım
Hayatımdaki karmaşaları gömlek cebimde saklayarak
Geleceğim yer rüzgarın olmalı
Savurmalı
Sende anlamalıyım dalgaların gücünü
Aşındırmalı
Sende anlamalıyım çaresizliğin ne olduğunu
Adını da sen koymalısın yeni doğan yavrunun
Benim ne cesaretim var
Ne de bilgim
Tanımını bulamıyorum sözlüklerde
Tüm bilgeler bunun fakiri
Bana bırakma
Benim tek yapabildiğim sana varmak
Adını sen koymalısın bu kaçışın
Haykır yüzüme her şeyi
Haykır yüzüme gerçekleri
Ama sakın bakma kalbime
Bırak onu karanlığıyla baş başa

Yine asiyim bu aralar
Öyle başıboş, serseri kurşun
Zihnim üşüyor be rüzgar
Soğuğa sığınarak Ecevit şapkası takmak bahane
Her yumruğumu sıktığımda
Bir tel saç düşüyor
Aklanmış
Toprağa varamadan rüzgarın esaretinde
Saklıyor içinde gizlediği cümleleri
Beni anlamak için
Gözlerime bakma
Onlar çoktan anlamsızlıkların bağımlısı olmuş
Sözlerim ise kim bilir neyin yalancısı
Bitmek bilmeyen bir yolun en başındayım
Gözüm bir yolda
Bir korkularımda
Ya bu yolun sonu çıkmazsa

Sessizliğin içinde ağlıyorum
Duvarların arasında konuşuyorum
Her gözlerine baktığımda yutkunarak
Kadere sövüyorum
Ve isyan ediyorum yok mu ötesi
Bilinmeyen bir yolun
En başındayım daha
Daha körpecik bir papatya tohumu
Geceleri uyuyacak yaprakları bile olmayan
Yağmura yalvaran
Rüzgardan kaçan
Sende büyüyebilecek misin
Bir hoyratın pençesinde esir olmadan
Benim sana verebileceğim bir emeğim yok
Susmaktan başka
Toprağına dökecek bir suyum yok
Gözyaşlarım kurutur ancak
Şu kaderin ötesinde yaşayamıyorum ya
Diyebileceğim hiçbir sözüm yok
Beklemekten başka
Ben umutsuzluğa ektim papatyanın tohumlarını

Bu zaman bir girdap
Her geçen gün daha derine çeken
Sen mehtapsın bu girdabın dışında
Tek çare elini vermen

                                                                   Okay / Sonsuzluğa...